آمار و ارقام

وقتی با برخی از مردم (چه توی کوچه و بازار و چه دانشگاه) صحبت می کنم و یا وبلاگهایی رو می خونم, درباره چندتا چیز خیلی صحبت می شود. یکی در مورد فقر و بدبختی مردم ایران هست. آیا واقعا مردم ایران چقدر فقیر هستند؟ آیا نیازهای اولیه شون رو ندارن؟ یکی در مورد وضعیت کشور ایران در دنیا و کلا هی تکرار می شه که کجای دنیا مثل ایران فلاان است یا چنان است و در برخی موارد فکر می کنی که ایران رو دیگه باید تعطیل کرد یا در برخی از موارد ایران رو اینقدر بالا می برند و بهش افتخار می کنند (مخصوصا به فرهنگ و آدمهای تحصیل کردش و بعضی وقتها هوش!!!), که فکر می کنی فقط ایران یک کشور درست و حسابی هست و بقیه باید برن غاز بچرونند. و آخرین چیزی که زیاد در موردش حرف زده می شه, کمکهای ایران به فلسطین هست. راستش یک موقعی فقط از روی کنجکاوی خواستم که ببنیم واقعیت چیه و یکسری آمار و ارقام دیدم که برام جالب بود. فکر کردم بهتره که این آمارها رو توی وبلاگم بگذارم تا اگر کسی دوست داست, ببیند یا استفاده کند. تحلیل هم به عده خواننده.

در ابتدا می خواهم ایران را با کشورهای آمریکا, کانادا, مالزی, برزیل (که طبق آمار سازمان ملل در سطح بالا قرار دارند) و ترکیه, چین, اوکراین و هند (در سطح متوسط) مقایسه کنم. برای مقایسه فقر به شاخصهای در نظر گرفته شده توسط سازمان ملل مراجعه می کنم (البته باید در ابتدا بگم که اگه به مراجعی که از ویکی پدیا داده می شود رو قبول ندارید, مراجع اصلی که در همون پایین صفحه ویکی پدیا اومده مراجعه کنید). اولین شاخص, درصدی از جمعیت هر کشور که سوء تغذیه دارند, است. در این مورد, نقشه FAO را در اینجا ببینید. ایران جزء کشورهای سطح دوم هست که فقط 1 تا 2 درصد از کشورهای جهان اول کمتر هست و از آمریکا, کانادا, مالزی و ترکیه پایین تر است ولی از برزیل, چین, هند و اکراین بهتر است. دومین شاخص, درصد جمعیت با دستمزد زیر یک دلار می باشد (که شاخص مهمی است و به عنوان خط فقر هم خوانده می شود در اینجا ببینید) که می توانید در اینجا ببینید. ایران همطراز آمریکا و کاناداست یعنی کمتر از دو و نیم درصد از جمعیت درآمد زیر یک دلار دارند و از شش کشور دیگر بالاتر است. شاخص بعدی, نامساوی بودن درآمد است که می توانید در اینجا ببینید. ایران فقط از کانادا پایینتر است و با آمریکا, مالزی, ترکیه و هند همطراز است و از اوکراین, برزیل و چین بهتر است. شاخص دیگر, درصد جمعیت که زیر خط فقر ملی هستند, می باشد که در اینجا می توانید ببینید. ایران از مالزی و چین پایینتر, همطراز کانادا و آمریکا است و از بقیه بالا تر هست. نرخ بیکاری را هم اینجا ببینید.

نتیجه گیری خاصی نمی توانم بکنم ولی آنقدر هم که خیلی ها می گویند بد و فقیرانه هم نیست و البته در سطح کشورهای سطح بالا هم نیست. شاید اگر بخواهیم یک نتیجه گیری درباره وضعیت ایران به طور کلی تر بکنیم بهتر است به اندیس توسعه انسانی در اینجا که توسط سازمان ملل ارائه شده است, نگاهی اندازیم. ایران در مکان هشتاد و چهارم قرار دارد و نه رده از کشورهای سطح بالا فاصله دارد. در این رده بندی پارامترهایی مثل اقتصاد, امید زندگی, سواد و کسب علم دخیل هستند. ی اقتصاد ایران از نظر آزاد بودن و جهانی بودن (مثل اقتصاد چین) تاثیری منفی دارد ولی از نظر پارامترهایی مثل میزان حساب فعلی در اینجا مثبت است. جالب است که از نظر نظامی هم اینجا را ببینید و مقایسه ای بکنید. از نظر نیروی نظامی فعال, ایران با توجه به این آمار در جهان هشتم و در منطقه بعد از پاکستان دوم هست. توی این جدول بودجه هر کشور برای وزارت دفاعش نوشته شده که بودجه وزارت دفاع ایران خیلی پایین است نسب به کشورهای بالایی وحتی از خیلی از کشورهای پایین تر مثل ترکیه, تایوان, برزیل, ژاپن, آلمان, ایتالیا, اسرائیل و ….. بودجه نظامی چین که اول هست 10 برابر و  آمریکا 120 برابر ایران هست. و یک چیز جالب دیگر در مورد نرخ تحصیلات و سوادآموزی هست در اینجا که ایران وضعیت خوبی در مقایسه با پارامترهای بالایی ندارد.

تحلیل و پیش بینی اینکه کشورهای دنیا به چه سمتی در حرکت هستند کار بسیار مشکلی است, حداقل برای من, چرا که بازی های سیاسی همه پشت پرده است. ولی اگر تحلیلی بخواهید در اینجا پیش بینی شورای ملی اطلاعات آمریکا در مورد وضعیت برخی از کشورهای جهان طی دو دهه آینده آمده است.

اما در مورد کمکهای مالی کشورهای مختلف به غزه (فلسطین) را می توانید در اینجا ببینید. در این جدول مقدار پولی که هر کشور برای کمک به مردم فلسطین به طور رسمی اعلام کرده است, آورده شده. کمک مالی ایران از خیلی کشورها و از بیشتر کشورهای اروپایی کمتر است. شاید اکثر مردم ایران فکر می کنند که فقط ایران به فلسطین کمک می کند در صورتی که به نظر من پولی که ایران به فلسطین و لبنان می دهد نه از روی دلسوزی که سیاسی (شاید زرنگی لطفا این مقاله نیویورک تایمز را ببینید) است و برای جنگ غیر مستقیم با اسرائیل است و در راستای قدرت گرفتن در خاورمیانه.

این آمارها فقط یکسری عدد و ارقام خام هستند که می شود تحلیلشون کرد و در موردشون حرف زد. به هر حال من فکر می کنم بین این آمارها و آنچه مردم یا وبلاگنویس ها می گویند یا فکر می کنند (یا حتی خود من فکر می کردم), تفاوت زیاد هست و کاری به اینکه کی درست می گوید, ندارم.